
Tancerka i twórczyni choreografii teatralnych. W 1993 roku, razem z Leszkiem Bzdylem teatru Dada von Bzdülöw. W latach 1984-1993 była uczennicą Państwowej Szkoły Baletowej w Gdańsku, którą kończy z tytułem tancerza klasycznego. W wieku osiemnastu lat Chmielewska przeczytała biografię Isadory Duncan. Tancerka ta jako pierwsza ożywiła balet naturalnym ruchem i ekspresją, „zrzuciła baletki” by boso tańczyć po trawie. Postać tej artystki natchnęła młoda tancerkę do realizowania się w innych dziedzinach tańca. Taniec – jak pisała I. Duncan jest naturalnym ruchem i nie lubi wszelkich napięć i sztuczności. Od tego momentu Katarzyna Chmielewska wiedziała, iż chce poszukiwać tańca będącego wyrazem szczerych emocji. Odrzuciła posadę solistki w Operze Baletowej w Bydgoszczy i zajęła się tańcem współczesnym.
Od 1993 roku współtworzy teatr Dada von Bzdülöw, w którym zatańczyła ponad trzydzieści spektakli. Uczy techniki tańca i realizuje autorskie choreografie. Do 1994 roku tańczyła w zespole Baletu Gdańskiego Opery Bałtyckiej, a w kolejnym współpracowała z Gdańskim Teatrem Tańca Melisy Manteros. Jest stypendystką Flemish Community i Unii Europejskiej, studiowała taniec współczesny w Brukseli w ramach Performing Arts Research and Training Studios (P.A.R.T.S.) pod dyrekcja Anne Teresy De Keersmaeker. W latach 1997-2000 występowała gościnnie w Teatrze Miejskim w Gdyni. W 1998 roku razem z Leszkiem Bzdylem brała udział w międzynarodowym projekcie teatralnym Eurallen w Sztokholmie ze spektaklem Porwanie Europy. W 2000 roku pracowała w Brukseli gdzie w duecie z Magdaleną Reiter zrealizowała Wszystkie a propos oraz autorski projekt Enter, w ramach międzynarodowego projektu pod nazwą X-group, który był inicjatywą P.A.R.T.S. dla młodych twórców tańca współczesnego.
Od lat realizuje autorskie choreografi.
Własne choreografie:
Podobnie jak Leszek Bzdyl często tworzy ruch sceniczny do spektakli teatrów dramatycznych: 1997- Nie przerywajcie zabawy Teatr Miejski w Gdyni, 2002- Monologi Waginy, Mewa Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 2002- Opowieści lasku wiedeńskiego Teatr im. S. Jaracza w Łodzi, 2002 Mewa Teatr Studio w Warszawie, 2003 Opowieści o zwyczajnym szaleństwie Teatr Wybrzeże w Gdańsku.
Chmielewska prowadzi także warsztaty tańca współczesnego. Dla niej taniec to sposób na wyrażenie głębokich uczuć i ukazanie prawdziwej historii w niewerbalny sposób. Taniec rozwija zarówno ciało jak i umysł, pomaga otworzyć siebie i nawiązać kontakt z ludźmi poruszając się na płaszczyźnie estetyczno-emocjonalnej.
Edukacja:
Ruch sceniczny w Teatrach Dramatycznych: