Do Ratusza został on przeniesiony około 1914 r. z kaplicy domu przy Podwalu Staromiejskim. Aby móc wkomponować w nowe miejsce podłogę i plafon - wykonane przecież dla innego wnętrza - przebudowano nieco gabinet pogrubiając jego ściany i ścinając jeden z narożników. W ten sposób uzyskano wrażenie, iż wystrój zaprojektowany był właśnie dla tego pomieszczenia.

Z kaplicy pochodzi także niska boazeria zdobiąca ściany, tak zwane wysiadki przyokienne oraz kamienny polichromowany kominek z piaskowca ozdobiony elementami z polerowanego czarnego marmuru.

Wymienione wyżej zabytki datuje się na rok 1642 i w tym też czasie powstał zapewne plafon, stanowiący najefektowniejszą część wyposażenia gabinetu. Składa się on z dziewięciu obrazów tworzących cykl pasyjny. Centralna scena przedstawia Ostatnią Wieczerzę, ponadto można zobaczyć następujące obrazy: Chrystus przed Piłatem, Chrystus przed Annaszem, Chrystus przed Kajfaszem, Upadek z Krzyżem, Zmartwychwstanie, Złożenie do Grobu, Ukrzyżowanie, Cierniem koronowanie. Dzieła te, jakkolwiek nie prezentują najwyższego poziomu malarskiego kunsztu, to jednak stanowią ciekawy przykład korzystania przez lokalnego animowanego mistrza z osiągnięć tak wielkich artystów jak Rubens czy Rembrandt.

Wystrój dopełniają znakomite dziewiętnasto- i dwudziestowieczne kopie barokowych mebli gdańskich  oraz oryginalna kolorystyka tego wnętrza.